Geschiedenis Conferentieoord De Scheleberg
Wat in 1932 een “heideterrein met vliegdennen“ werd genoemd, is in dat jaar aangekocht door de vakbond Algemene Bond van Handels-en kantoorbedienden. Hier werd een eenvoudig houten gebouw opgericht. Binnen waren er activiteiten en werd er gegeten. Buiten werd er in tenten geslapen met tien kinderen en een begeleider.
De langdurige crisis in de jaren dertig bracht mensen aan het denken. Mogelijkheden werden gezocht om vooral werkloze jongeren uit hun omgeving te halen en ze tijdelijk zinvol werk te laten doen. Met “rijkssubsidie” werden in verschillende delen van het land werkkampen georganiseerd. Jeugdherbergen werden verbeterd. Kamphuizen, hun omgeving en toegangswegen grondig opgeknapt.
De Bond van Handels-en kantoorbedienden bouwde zelfs een nieuw kamphuis toen het oude houten gebouw was afgebrand. Werkloze kantoorbedienden, samen met vakarbeiders, begonnen met de bouw in 1935. Ze werden ingekwartierd in het Conferentiehuis in Lunteren tegen kost, inwoning en 1,25 gulden zakgeld per week. Iedere zes weken kwam er een nieuwe groep. Het werd een succes. Er konden wel 400 jeugdleden van de bond gehuisvest worden. Gedurende de periode 1936-1940 waren Floor May en Jans Hoogendijk de beheerders van de nieuwe Scheleberg.
In de oorlogsjaren ‘40-’45 werd De Scheleberg ingepikt door de NSB en wat daar bij hoorde.
Hun blad Volk en Vaderland vermeldde daarover in 1942 dat men in Lunteren een prachtig conferentieoord had “verworven” en dat er zelfs een zwembad en openluchttheater bij hoorden.
Het was (na tijdelijk ingekwartierde Canadese en Nederlandse militairen) in 1948 dat de inmiddels ontstane Algemene Nederlandse Bond voor Handels- en Kantoorbedienden en Handels-reizigers ‘Mercurius’ weer over gebouw en terreinen kon beschikken. Na de oorlog nam het beheerdersechtpaar oom Ed en tante Gees het beheer op zich. In 1950 kregen zij een eenvoudige houten “dienstwoning”. Naar verluidt moest oom Ed, van afkomst timmerman, het wel zelf voor een groot deel in elkaar knutselen. Zij ontvingen uit vele gewesten kinderen die hier zes weken vakantie vierden.
Met de trein kwamen grote groepen reizigers naar de Scheleberg. De trein stopte dan midden op de spoorwegovergang bij de Goorsteeg. Van daar moesten de vakantiegangers verder te voet. In het openluchttheater werden door de kinderen toneelstukken, zelfs Shakespeares’ Midzomernachtdroom, opgevoerd.
Begin jaren 60 werd voor het eerst een schoorvoetend begin gemaakt met mogelijkheden voor individueel kamperen. Het individueel kamperen leidde via tenten en caravans tot een groot aantal stacaravans met vaste jaarplaatsen.
Rond 1980 werd duidelijk dat het eertijds zo riant ervaren gebouw niet meer aan de eisen des tijds voldeed. Jeugdkampen (op slaapzalen) liepen op zijn eind. Verhuur aan scholen e.d. stagneerde. In de inmiddels ontstane Dienstenbond FNV werd sluiten of afstoten overwogen. Een forse investering leidde tot een drastische verbouw en renovatie in 1983 en zelfs tot een uitbreiding in 1989.
Na het openluchttheater (in 1973) werd in 1995 het zwembad gesloopt. Het water werd van veertig meter diep opgepompt en was ijskoud. Deze betonnen bak was zo ruw dat menig voetje opengehaald werd. Er bleef een bosvijver over. In de warme zomer van 1995 en zelfs in de wat koelere van 1996 werd het ontbreken van het zwembad door velen betreurd.
In 2004 verkocht de vakbond Landgoed De Scheleberg aan de heer J. Bergervoet en werd het een van de eerste vakantieparken van TopParken. Daarna is ook de laatste uitbreiding van het gebouw gerealiseerd. Tegenwoordig is hier het hoofdkantoor van TopParken gevestigd. Dat de vaste kampeerders in etappes plaats moesten maken voor luxe chalets heeft velen verdriet gedaan.
TopParken is uitgegroeid tot een van de mooiste vakantieparken van Nederland met een (verwarmd) zwembad, tennisbaan, jeu-de-boulesbaan, een prachtige kinderspeelplaats en niet te vergeten een restaurant. De huidige beheerder is René Gorter die iedereen wel kent en waardeert en die er met zijn team voor zorgt dat iedereen het naar zijn zin heeft.